زنگ خلاقیت
جایی برای اندیشه های نو 
قالب وبلاگ
نويسندگان

تنبل کلاس

باز هم سلام بچه ها          

                                     بچه های سالهای رنج

                                                               بچه های روزهای انقلاب وجنگ

                                                                                                      بچه های سالهای سخت.

بچه ها سلام،بازهم سلام!

من همان معلمم

                     همان که در کلاس درس،درسهای انقلاب را مرور کرد

                    او که شعرهای عشق میهن ونبرد را سرود

آه یادشان بخیر

بچه های ساعی کلاس

روزهای رفته یادشان بخیر

                                   بچه های ساعی کلاس،همه به جنگ رفته اند

                                   نامشان به دفتر کلاس نیست

                                 روی کوچه های شهر،روی سر در مدارس است

                                 در میان ازدحام شهر نامشان زیاد رفته است

                                من کنار بچه های خنگ مدرسه به جای مانده ام

                                                                                        روزها گذشته اند و من زیادها برفته ام

                                                                                       و تلاشهایم همه به باد رفته اند.

آه ای جوان سلام!

من چه پیر گشته ام و تو،جوان ونیک نام گشته ای

من هنوز هم معلمم

تو ولی مهندس وپزشک گشته ای

من فقط به نام دلخوشم                    "به نام!"

به شعار های انقلاب وجنگ

                                    جمله هایی از شریعتی،یا کلامی از بهشتی و مطهری

                                   من به جمله های رنگ رفته،روی دیوار های مدرسه

                                                                                                   سخت دلخوشم

جمله هایی از مقام عشق

از معلم و هنر

                           از لباس انبیا که بر تن من است!

جمله های نافذ و بلیغ              جمله های رنگ رفته و ضعیف

                                                                                          همچو جسم من

راستی ز یاد رفته ام

همچو روزهای انقلاب

مثل سالهای سخت جنگ

من به نام دلخوشم

به این شعار ها و جمله ها                   تو ولی به "نان"

تو به عرش رفته ای و من

روی فرش کهنه و قدیمی ام                             چشم بر برگه های امتحانی ات نهاده ام

آی شاکی ام ز دست تو

درسهای ناب را ز یاد برده ای

گوییا ز روی درس،بازهم غلط تو خوانده ای                                   بازهم رفوزه ای تنبل کلاس

                                                                                       دست های خالی ات کجاست؟

                                                                                       ترکه های خیس حاضرند!

من کجا به تو حساب را

درس اختلاس داده ام

 

یا که در کلاس دین            حرفی از دروغ گفته ام

آی با توام!به من نگاه کن          در جواب من بگو        

 در زبان نغز فارسی جای فحش و ناسزا کجاست؟

برکدام وزن شعر فارسی،شعر خویشتن سروده ای؟

وزن شعر تو، هرچه هست سپید نیست

وزن شعر تو سیاهی است            وزن تفرقه است           وزن نفرت است و هتک حرمت است.

یا لطیفه های تو، اقتباسی از کدام کتاب مثنوی است؟

این لطیفه های قومی تهوع آور خنک

                با توام خرفت خنگ                  تنبل کلاس!

گرچه پیر گشته ام

ولی

ترکه های من جوان وخیس مانده اند

باز گو تو را چه می شود

بر کدام روش ،وشیوه راه می روی

مانده ام به کار تو             هرچه هست           راه را به اشتباه می روی

گفتمت هزار بار وخوانده ای از آن

نسل ما               نسل آریاست

نسل پاکی وصداقت است

نسل آرش است و قهرمان

نسل رستم است و پهلوان

باز گو به من چرا

درس تاریخ خویش را

عکس                    وارونه خوانده ای؟

هان تورا چه شد بگو چرا                   خاک گشتاسب را به باد داده ای

باز هم مرور کن، صفحه صفحه کتاب خویش                بازهم ورق بزن ،بگو

بگو ز جنگلی،

از مدرس و مصدق و کرد و بختیاری و لر و ترکهای آذری

آی با توام بگو

در کجا تو خوانده ای      

غیرتی برای قوم گیلکی نمانده است!

یا کجا نوشته شد           

مرد قهرمان لر           

 درسی از تمدن و هنر نخوانده است!

کافی است  تمام کن      برای شاد بودنت        قهرمان قصه را نگیر

خسته ام ز دست تو دگر

باز هم حساب صفر،علوم صفر

دیکته و انضباط صفر

برگه ات پر از غلط                 مملو است از اشتباه

من جوانی ام گذشت و تو

درس خویشتن نخوانده ای

بازهم در اشتباه به اشتباه

نام خویش هم زیاد برده ای!!!!!!!!!!!

 

                                   بهار 1394

[ سه‌شنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٤ ] [ ٩:۳٠ ‎ق.ظ ] [ کلبری ]

سیاستهای عجولانه و قوانین دستوری که بعید می دانم بتواند موفقیت آمیز باشد .قوانینی که بجای منطقی بودن بیشتر دستوری و ستیزه جو هستند .

قوانینی که بجای بخشیدن آرامش خود مخل آسایش هستند و همه آنها ناشی از تصمیمات یهویی هستند.

قوانینی که بدون برنامه تعیین شده از قبل و پیش بینی های لازم طرح می شوند ودر نهایت در همان ابتدای اجرا با شکست مواجه می شوند و قانون گذار در زمانی که عده بیشماری را قربانی تصمیمات یهویی اش کرده بدون عذر خواهی قانونش را ملغی اعلام می کند.

اینجا کشور آزمون و خطاست قانونها شاهد خوبی بر این ادعا هستند.پیش بینی و برنامه ریزی اتفاق بعیدی است حداقل در حیطه قانون گذاری.

قانون به جای انکه برای افزایش جمعیت دلیل منطقی داشته باشد فقط با پتک دستوری همیشگی اش می گوید باید .................! وبرای حمایت از قانون به جای تبصره های حمایت کننده تبصره های کوبنده تر وضع می شود.مثل ممنوعیت وازکتومی و اما قانون و قانون گذاران گویا در فضای تخیلی اشان زندگی می کنند و از متن اجتماع بی خبرند و نمی دانند علیرغم ممنوعیت سقط جنین در ایران روزانه چند مرکز غیر قانونی برای این کار افتتاح می شود!

آنها در فضای تخیلی کم جمعیت ذهنی اشان تصور می کنند همه مردم مثل نیم درصد خودشان زندگی می کنند در رفاه کامل .و دسترسی به امکانات تنها به ارداه نیاز دارد.

گاهی از این قانون آن اندازه متحیر می شوم که از آفرینش خودم.

مثلا وقتی در کلاسهای چهل و پنج نفره تدریس می کنم وقتی به پزشک مراجعه می کنم و ساعت ها در نوبت می مانم.وقتی هفتاد نفر باهم وارد استخر بیست نفره می شویم و .................. راستی نمی شود نسل آینده را با این امکانات راضی کرد.

نسل ما اگر راضی شد تجربه های تلخ تری داشت بدتر راتجربه کرده بود وبه بد راضی است.(منظورم امکانات است)

اما جدا از پیش بینی امکانات امنیت روانی است که یک قانون باید به همراه داشته باشد قانون برای آزادی بیشتر ،تامین امنیت شهروندان و زندگی بهتر مردم اجتماع وضع می شود در یک حکومت دمکرات قانون نمی تواند تابع نظر اقلیت و یا پیرو مقاصد دولتمردان باشد.در صورتی که این قانون نمی تواند امنیت روانی برای جامعه ایجاد کند.وقتی خانواده ها متوسط جامعه که البته اکثریت هستند از تامین معاش خود باز مانده اند چگونه با جمعیت بیشتر قادر به این کار خواهند بود.و یا قانون نتوانسته امنیت روانی من که یک مادر کارمند هستم و فرزند شیرخوار دارم را فراهم کند.مدارس ما با کمبود فضای آموزشی مواجه است انتظار بی جایی است که مهد کودک داشته باشند اما قانون تند و تیز  حتی باید برای این مورد هم برنامه ای داشته باشد. و هزار مورد دیگر..آن زمان می توان گفت قانون همه جانبه و کارشناسی شده است.کاش قانون گذاران بجای سیاست زدگی و سیاست بازی کمی منطقی تر وکارشناسانه تر عمل می کردند.

نمی توان نیاز ها را محدود کرد و گفت بیاید به غار برگردیم آن وقت می توان خانواده های پرجمعیت را اداره کرد.بچه های امروز نیازهایشان فراوان است ونمی توان با این امکانات محدود مالی و فیزیکی پاسخگوی آنها بود.

نسل امروز از منطق بالایی برخوردار است دیگر نمی شود با قوانین دستوری او را قانع کرداو هر قانونی را به چالش می کشد و بعدبه آن عمل می کند.بعید می دانم نسل امروز بنر تبلیغاتی افزایش جمعیت را در متروی تهران ببیند یا در چهاراهی لابه لای ترافیک چشمش به آن بیفتد واحتمالا در یک مرکز درمانی که ساعتها برای نوبت در انتظار ایستاده آن را بخواند و بدون طرح این سوال و که به راستی جمعیت زیاد به امکانات زیادتر نیازمند نیست؟و یافتن پاسخی قانع کننده به آن اقدام به زاد و ولد کند.

[ یکشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩۳ ] [ ٢:٤٦ ‎ب.ظ ] [ کلبری ]

یک سال گذشت

وتو  یک پاییز،یک زمستان،یک بهار،یک تابستان را گذراندی اکنون دوباره پاییز است ........

از امروز همه چیز دنیا تکراری است.........

جز مهربانی........

"نیما یوشیج"

تو به دنیا آمدی و در لحظه تولدت به خدا غبطه خوردم که در لحظه هزار آفرینش را تجربه می کند.

لحظه با شکوهی بود من در یک خلقت سهیم بودم .وخدا مرا به یک آفرینش دعوت کرده بود سعادتی برتر از این وجود ندارد.

تو متولد شدی وهمه زندگی ام متحول شد.و من ؛انگار من نیز از دوباره خلق شده ام!انگار خود دیگری برجایم نشسته است.

تو آمدی و به یکباره همه زیبایی های دنیا به من چهره نمودند............

بگذار از زندگی برایت بگوییم از دنیا

از دنیا که جای قشنگی است و زیستن که زیباست و بی نظیر است.بگذار بگویم از عمق وجودم دوستت دارم.

تو به زندگی ام رنگ زنده گی بخشیده ای و همه چیز را به نفع زیبایی سنگین کرده ای

لحظه هایم وزن گرفته اند دیگر بیهوده و سبک نمی گذرند.

حالا به بودن در دنیا عشق می ورزم پیش از تو شاید زندگی طعم گسی بود که با آن می ساختم و گاه شوکرانی که لاجرعه سر می کشیدم از سر اجبار شاید و شاید هم عادت و تکرار و تکرار و تکرار...........

باتو هر لحظه زندگی در هیجان می گذرد.

پارمیدای عزیزم....تو لحظه لحظه زندگی ام را به هیجان می آوری و عشق را به همه رگهای زیستن تزریق می کنی.نگاهت آن قدر به زندگی امیدوارم می کند وآن اندازه به پاهایم توان می بخشد که می توانم تا پایان دنیا را پا برهنه بدوم.

با تو هیچ ثانیه ای نمی پوسد.

وتو مصداق همه علقه هایم به زندگی هستی وباور من برای قشنگ بودن دنیا چون تو در آن جا داری.

[ یکشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩٢ ] [ ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ ] [ کلبری ]

تنور انتخابات که داغ می شود حکم ما فرهنگیان هم داغ می شود.

گاه داغی بر پیشانی گاه داغی بر دل .چوب حراج می زنند بر مالمیک دولت .کیسه خلیفه در پنهان ترین صندوقچه ها پنهان است .

راستی چرا آب که سر بالا می رود غورباغ(ق)ه ابو عطا می خواند.

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی خریداریم !برگه های آرایتان را با بیست و پنج درصد و گاه بیشتر .

کاش همه معلم ریاضی بودیم و حساب کار دستمان بود و تاریخ نخوانده بودیم این ماده ای که هنوز در علم بودنش دوبه شکیم.یکی از همین همکارهای ریاضی می گفت:"تاریخ علم نیست!"

بگذار دلخوش باشیم به این ارقام ناچیز ما را درگیر رقمهای نجومی نکن بگذار رسالتمان همان آموزش علوم بی خاصیت باشد ما را به بهره های اجباری نجوم وادار نکن.

بگذار خط فقر هم مرزمان باقی بماند این مرز اگر شکسته شود فرو می ریزیم .بگذار به تاریخی بودمان وفادار بمانیم ما نسلی نیستیم که با یک شاه عباسی قبیله عوض می کرد قبله را خدا به فریاد برسد .

تاریخ این علم بی خاصیت "لا اقلکن"(کلمه ای از عمق تاریخ)این را به ما آموخته که با تنور انتخابات هیچ حکمی داغ نمی شود فقط می سوزاند و گاهی نیمسوز می کند.تا نردبانی برای کسی جایی ،مکانی تفتیده شود یا زنجیری برای اتصال به قدرت شود ویا کفشی برای...............

بگذار سرمان به این علم بی خاصیت گرم بماند که باد تندی در حال وزیدن است.

[ جمعه ۳٠ فروردین ۱۳٩٢ ] [ ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ ] [ کلبری ]

ضریح حرم شهر به شهر چرخید و عاقبت به مقصد رسید در این میان اما به نتیجه ای نرسیدیم که فلسفه این کار چه بود.خیل عظیمی را در هر شهر به دنبال خود کشاند واقلیتی را از این مسئله خرسند کرد!

به راستی هرچه بر ما می رود از جهل ماست.حسین (ع)کجا و این تکه فلز بی جان کجا؟

می ترسم زبان به سخن بگشایم که در دید عوامی که ساده لوحانه به پای ضریح کشیده شدند به بی دینی متهم شوم.

شکستن برخی تابوها قیمت گزافی خواهد داشت.حسین (ع)برای براندازی بدعت ها،کج راهه ها،سوء استفاده ها از دین برخاست اما اینجا اصل قیام عاشورایی اش به انحراف می رود.آیا گردیدن به دور یک ضریح خود نوعی بت پرستی نیست؟انحراف نیست؟آیا بت تنها باید مجسمه ای از صورت انسان باشد تا قربانی بر آن و زیارت آن حرام گردد و شرک تلقی شود؟

برای او که قرنها پیش از این دین را به خونش پالود اینک این خیانتی بزرگ است!چه کسانی از این معرکه بهره برداری می کنند؟معاویه از گرداندن پیراهن عثمان نفع عظیمی می برد برای همین علی (ع)شمشیر کشید.آیا کسی هست در این سوی تاریخ بر این جهل شمشیر بکشد؟

آیا حسین (ع) راضی است به اینکه هزینه های گزافی صرف تعویض ضریحش شود ودر این سوی شهر کودکان معصومی به خاطر غیر استاندارد بودن وسایل گرمایشی مدارس در آتش بسوزند؟

اینک شهر من به ستاد باز سازی مدارس فرسوده نیازمند تر است!واصل قیام عاشورایی حسین (ع)اثبات می کند که او را نیازی به ضریح میلیاردی نیست او در قلبها ماوا دارد و میهمان یکروزه چشمها نیست.

[ سه‌شنبه ٢۸ آذر ۱۳٩۱ ] [ ٦:٤٦ ‎ب.ظ ] [ کلبری ]

پارمیس،پارمیدا یا همان اوپارمیا ( Uparmiya )نام دختر بردیا نوه کوروش است. پارمیدا به زبان آرامی،اوپارمیا معادل ایرانی عیلامی آن و هرودت به رومی و یونانی آن را پارمیس خوانده است.

پارمیدا یعنی بهشت کوچک : پارمیدا: مترادف: پارمیس، پر دانش و دانا، پر مهر و پرعهدوپیمان، بهشت کوچک، دختر باران(عروس باران)پس از قتل بردیا داریوش یکم با نوه کوروش ازدواج کرد این زن دخالتی در سیاست نداشت اما به روایت گریشمن ، هرودت،گزنفون علاقه فراوانی به هنر داشت هم به اشاره او بود داریوش کاخ آپادانای تخت جمشید را ساخت.

پس از تولد یافتن اولین فرزند آنها "آریامردته"داریوش کاخ تچر را نیز به او تقدیم کرد.

از تاثیر پارمیدا در ایران باستان تعیین قوانین برای ساخت بناها و بیمه کارگران بود داریوش در انجام اصلاحات اجتماعی از مشاوره این زن بهره می گرفت

[ سه‌شنبه ٢۸ آذر ۱۳٩۱ ] [ ٩:٥٤ ‎ق.ظ ] [ کلبری ]

تلویزیون را روشن کرد اخبار بیست و سی پخش می کرد از همه جا می گفت .از سوریه تا ....همه جا نا امن بود در همه جهان جنگ بود درگیری و شورش و بی ثباتی .غولهای اقتصادی جهان ورشکسته شده بودند و در این میان سایپا و ایران خودرو حرف اول را می زدند.شاخص بورس تنها در ایران روند صعودی داشت.

تحریمهای نقتی ایران اتحادیه اروپا را از پا در آورده بود.اسامی رتبه یکی ها کنکور که اعلام شد یاد خودش افتاد در چهار سال پیش چقدرهیجان داشت باورش نمی شد رتبه یک گروه ریاضی سهم او شده باشد حالا چهار سال گذشته بود و او فارغ التحصیل رشته مهندسی پزشکی دانشگاه شریف بود.ا

خبار داشت تمام می شداما هنوز منتظربود بالاخره نوبت به خبر مورد نظرش رسید یک جوان ایرانی توانست دستگاهی اختراع کند ......از این پس بیماران ....با این دستگاه قادر خواهندبود..............

تنها یک دقیقه و نیم ! باخودش فکر کرد آیا ارزش کار او همین اندازه بود.....تلویزیون را خاموش کرد در فکر بود به پدرش فکر می کرد،پدرش برای اختراع او وامهای زیادی گرفته بودبه اضافه هزینه تحصیلش حقوق یک کارمند ................ و حالا او فارغ التحصیلی بود که به رشته اش نیازی نبود .

کشورش پله های ترقی را طی می کرد آنقدر در مملکتش علم تولیدمی شد و همه چیز به خوبی پیش می رفت که کار او اصلا به چشم نمی آمد آخر هر شب خبربیست و سی را دنبال می کرد.

رایانه اش را روشن کرد پس از چند بار هندل زدن به اینترنت وصل شد. رایانامه هایش را
چک کرد این چندمین دعوت نامه ای بود که از موسسه کانادایی ............... دریافت می کرد اما او ماندن را ترجیح داده بود می خواست ................ اما این بارنامه را پاک نکرد قبل از پاک کردن به خودش پدر و مادر کارمندش به رشته اش و...................به خیلی چیزها فکر کرد شاید در کشور دیگری بتواند به دیگران خدمت کند در این جا که به علم او احتیاجی نیست شاید بتواند برای اقتصادها و سیاست های بی ثبات کمک کوچکی باشد و.... پاسخ به دعوتنامه......

دوهفته بعد او کشورش را به مقصد کانادا ترک کرد در فرودگاه نیز بنر بزرگ سال حمایت از کار سرمایه ایرانی پاسخی به سوالش نداشت که چرا به میلیونها مهاجر هموطنش پیوسته است!؟

و این فرار مغزها نیست !حالا که ما صادر کننده همه مواد خام به جهان هستیم این هم صادرات مغز است.

همین بیست و سی خودمان می گفت ما صادر کننده دانش به جهانیم.واین هم نوعی صادرات دانش است و هرساله به میزان زیادی مغز خام و دانش و ایده جدید به کشورهای ورشکسته جهان صادر می کنیم به جهان اول.به امید روزی که در رتبه بندی
جهانی به ما جهان سومی ها بپیوندند.

[ یکشنبه ۱٥ امرداد ۱۳٩۱ ] [ ۱:۱۸ ‎ب.ظ ] [ کلبری ]

بیست و هفتمین یادداشت دریافت شد که چرا به روز نمی شوی ؟

وقتی سوژه ای برای نوشتن ندارم  به روز شدنم نیز کم حوصله را فرسایش نمی دهد.

نمی شود یک مجلد صد و چند ساله کتاب سیاست رادر یک وبلاگ حرف بزنی !تازه وقتی همه چیز مسیر قانونی اش را طی می کند .

وقتی پس از سیزده سال قانونمندانه منتقل شده ای و قبل از تو کسی با امتیازی پایین نیامده اصلا رابطه مندی سالهاست دوره اش سر آمده.. وقتی تاخیر در انتقالت به بی عرضگی خودت ارتباط دارد نه به دور زدن قانون توسط کارشناس مسول اداره ات.خودش گفت سال گذشته موسم نقل و انتقال.

وقتی در سازمانت مسول امور اداری تو را مودبانه از اتاقش بیرون نمی کند.و برای شنیدن صحبتت وقت صرف می کند اصلا برای همین کار آنجاست.

وقتی یادمان مانده در آموزش وپرورش رئیس و مرئوس بی معناست میزها که حذف شوند (مثل یارانه ها)همه در کلاسیم.برای همین است که به آن سوی میزی ها هرگز توهین نکرده ایم.

دیروز سازمان انتقال خون اعلام کرد دیگر بر کیسه خون گروه خونی نمی زند در دولت عدالت محور همه یک گروه خونی هستند راستی چرا اینقدر دیر اعلام شد ما در آموزش و پرورش سالهاست این مسئله را احساس می کنیم.ای کاش این خونهای جدید در کیسه نگندد.

لمس کرده ایم هیچ کس خونش رنگی تر نیست.

آدم در این ارگان مفهوم واقعی قانونمندی را درک می کند مثلا همه ادارات در اجرای قوانین هماهنگند اراک و ساوه و...حتی ابتدایی،راهنمایی و متوسطه به یک بخشنامه یک جور عمل می کنند.

همه کار بلدند اصلا مجبور نیستی ادارات ،اتاقها و... را دور بزنی در همان اتاق اول راهنمایی ات می کنند .هفته پیش که وزیر مربوطه در تلویزیون مصاحبه داشت در هپروتش فهمیدم در چه ارگان خوبی شاغل هستم همه چیز این  قدر حساب شده و دقیق است  کلی بد و بیراه نثار خود کردم واقعا ما اشتباهی هستیم همه چیز سر جای خودش است.

[ دوشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ ] [ کلبری ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

امکانات وب

  • فروشگاه اینترنتی
  • شیر شاه
  • ضایعات